กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
มีหญิงสาวคนหนึ่งผิดหวังในรักเนื่องจากคนรักของตนได้มาทิ้งไปจึงกำลังจะฆ่าตัวตาย
ขณะนั้นเองมีพระธุดงส์รูปหนึ่งผ่านมาพบเข้าจึงได้กล่าวให้สติกับสีกา
"โยมจะทำอะไรรึ"
หญิงสาวตอบ "อิชั้นจะฆ่าตัวตายเพราะไม่รู้จะอยู่ไปทำไม มีแฟนๆ
ก็มาทิ้งไปเจ้าค่ะ"
พระธุดงส์จึงได้เทศนาให้หญิงสาวฟังว่า
เหตุใดโยมจึงต้องเสียใจเล่าในเมื่อคนที่ควรจะเสียใจควรจะเป็นแฟนของโยมสิ"
หญิงสาวหยุดคิดและถามกลับไปด้วยความสงสัยว่า "ทำไมล่ะเจ้าคะ"
พระธุดงส์ตอบว่า
"ในเมื่อโยมมิได้สูญเสียสิ่งที่สำคัญไปเลยน่ะสิ"
หญิงสาวตั้งใจฟังพระธุดงส์แล้วก็ตอบกลับไปว่า
"ไม่จริงหรอกค่ะดิชั้นสูญเสียแฟนอันเป็นที่รักยิ่งไปนะเจ้าค่ะ"
พระธุดงส์ตอบ
"โยมได้สูญเสียคนที่มิได้รักและห่วงใยโยมซึ่งจะมีค่าอันใด
แต่แฟนโยมซิที่สูญเสียคนที่รักและห่วงใยเค้าเช่นโยม
ใครควรจะเสียใจกว่ากันล่ะโยม"

กรูต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆเพราะตอนนี้กูอยากอยู่คนเดียวไม่อยาก ไปไหนทำไรกะใครเลย อยากใช้เวลาส่วนตัวกู อยู่ห้อง จัดห้องกู แต่ก็ยังจัดไม่เสร็จสักที เบื่อๆๆ ทุกวันเรียน เรียนเจงๆตื่นเช้า ไปเรียนกว่าจะกลับ เกือบ 2 ทุ่มครึ่งทุกวันได้หยุดแค่เสาอาทิด แต่เรียนเกือบจบล่ะ ดีๆๆตรูจะได้กลับบ้าน อยากกลับไปหา พ่อกะ แม่ แล้วก็หมา วันก่อนน้องมาอยู่ด้วยไปเที่ยวกะน้อง รู้สึกดีมากกก คิดถึงพ่อกะแม่เลย อยากไปเที่ยวพร้อมกานหมดเลย เดินกะน้องเค้าต้องคิดว่า 2 คนนี้เป็ยเลสเบี่ยแน่ๆเพราะกูกะน้องเดินจับมือกัน เล่นกันไม่สนใจใครเลย ไม่อยากให้มันกลับเลย แต่มันอยู่ก็ทำตัววุ่นวาย ทำห้องกูรก เอาของกูไป เอาเสื้อกางเกงกูไป อะไรที่แบ่งได้แบ่งของกูไปหมด ก็เออนะน้องเรานี่หว่า มีน้อยก็ต้องแบ่งกันมีเยอะก็ต้องแบ่ง ทุกอย่าง กูมีน้องต้องได้ด้วย กูรักมันมากก เป้นห่วงมันมาก อยากให้มันคิดอะไรเป้นผู้ใหญ่กว่านี้ แต่ตอนนี้มันก็เริ่มคิดได้บ้างแล้วแหละ กูไม่อยากให้มันทำให้พ่อแม่ปวดหัวหรือว่าเสียใจเลย อยากโตแล้วเว่ยย โตมากูจะทำงานไรว่ะนี่ เงินเยอะๆทีเถอะ กูจะเอาให้พ่อแม่กะน้องกูเยอะๆ อีกไม่กี่ปีแล้ว..สู้เว่ย..แล้วชีวิตกูก็กลับมาอีกแล้วความรู้สึกนี้ๆ (ม่ายบอกว่าอะไร) ทำไมถึงกลับมาทำให้กูคิดอีกว่ะเนี๊ย....อยากไปเที่ยวทะเล........วู้..เย้..เฮ้..ยิปปี้..จะหู้..อี่บ้า